Je was erbij > Overzicht

Graven op de Blankaart - Woumen - 26/06/2009

Precies 50 jaar nadat de familie Kempynck het beheer van de Blankaartvijver toevertrouwde aan Natuurpunt vzw, verschenen ranke graafkranen in het gebied voor een groots natuurinrichtingsproject. Voor Natuurpunt meer dan zomaar een historisch moment. De natuurinrichtingswerken zijn het resultaat van jarenlang vergaderen, discussiëren, overleggen, overtuigen en aantonen dat het Blankaartgebied een natuurgebied is van internationaal belang. Het is uiteindelijk dankzij de Europese Commissie, die op vraag van Natuurpunt bij de Vlaamse overheid is gaan aandringen, dat de Vlaamse overheid een "natuurinrichtingsproject" heeft ingesteld voor de Blankaart. Het inrichtingsproject is bedoeld om de internationaal belangrijke natuurwaarden te behouden en optimaal te laten ontwikkelen.

We kunnen ons best voorstellen dat veel mensen en zeker de inwoners van Woumen zich vragen stellen over "het nut" van die werken. Ze zijn immers ingrijpend en veranderen deels het Blankaartlandschap. Rondom de Blankaartvijver worden heel wat populieren gerooid en wilgen verwijderd. Op andere percelen worden brede en diepe watergangen gegraven. Duizenden m³ grond (hoofdzakelijk turf) moeten worden afgevoerd.

Elk natuurgebied streeft bepaalde natuurdoelen na. Voor de Blankaart zijn die op Europees niveau vastgelegd. In het Blankaartbekken worden hoofdzakelijk inspanningen gedaan om de leef-, broed- en overwinteringplaatsen van tientallen vogelsoorten te verbeteren. Het gaat in de eerste plaats om vogels die gebonden zijn aan moerassen, rietvelden en natte graslanden. De Roerdomp en het Woudaapje zijn daarbij de meest tot de verbeeldingsprekende exemplaren. In Vlaanderen (en zeker in WVL) zijn er weinig veenmoerassen als de Blankaart, weinig plaatsen waar aan moerasuitbreiding kan worden gedaan. Daarom die keuze. Na de inrichtingswerken zullen de wandelaars en de bezoekers nog meer kunnen genieten van de natuurwaarden van de Blankaart. Het wandeltracé wordt aangepast en het pad opgehoogd zodat het wandelcomfort toeneemt.

Deze natuurwerken zouden uiteraard weinig zin hebben als er ook geen gelijklopende inspanningen zouden gebeuren om de klimaatsverandering tegen te gaan, onze aarde op een duurzame manier te bewaren. Natuurpunt benadrukt dat een klimaatvriendelijk energiebeleid op de eerste plaats inzet op energiebesparing en zuinig gebruik. Windenergie kan in Vlaanderen een substantiële en onmisbare bijdrage leveren aan de zgn. groene energievoorziening. Daarvoor moeten de bestaande mogelijkheden optimaal benut worden, zowel op zee als op land.

Natuurpunt en de Bron vzw (de koepel van natuur- en milieuverenigingen tussen IJzer en Leie) zijn dan ook heel tevreden dat de moedergemeente van de Blankaart, Diksmuide, haar verantwoordelijkheid opneemt. De inspanningen en de financiële steun van Diksmuide voor het gebruik van zonne-energie en de plannen voor de bouw van windmolens nabij Kaaskerke krijgen dan ook onze volle steun.

Op zondag 23 augustus organiseert Natuurpunt vanaf 14u begeleide bezoeken aan de natuurinrichtingswerken. Te voet en per boot. Afspraak: Blankaartkasteel.

Hieronder enkele foto's van de werken:

Foto’s zone Vijhuizenbroek: graven watergangen voor creatie van nieuw moeras

Foto’s zone “visputten Kempynck: rooien bomen en struiken, herstel visvijvers, creatie rietmoeras.

Ter info hieronder: een getuigenis van een Blankaartpionier.

Edgard Kesteloot (05.08.1922) was één van de mensen die de familie Kempynck meer dan 50 jaar geleden kon overtuigen om de uitzonderlijke natuurwaarden van de Blankaart te gaan beschermen. Kesteloot werd later o.a. directeur van het KBIN (Koninklijk Belgisch Instituut voor Natuurwetenschappen) en voorzitter van de Belgische Natuur- en Vogelreservaten(nu Natuurpunt). Hij vertelde ons:

"In Ieper was er veearts Alfred Caenepeel (1903-1979). Hij was Scoutsleider. Tijdens de 2de Wereldoorlog was het verenigingsleven aan banden gelegd. De Scouts hadden wel heel wat clandestiene activiteiten. Velen waren actief in het verzet. Na de oorlog zocht men naar leiders om de Scouts weer uit te bouwen. Er gaapte een kloof van 4 oorlogsjaren. Ik was te oud om nog gewoon lid te zijn en werd assistent van leider Caenepeel. Caenepeel wist dat ik sterk geïnteresseerd was in de natuur, ecologie en dat ik regelmatig natuurwandelingen leidde in Ieper en zowat aan natuureducatie deed.

Als veearts kwam hij bij veel boeren over de vloer. Zo ook bij André Decap in Woumen. Decap was landbouwer, jachtwachter en eendenkooiker van de Blankaart. Het was Caenepeel die mij in 1944 introduceerde bij Decap. U moet weten dat er in die periode geen enkele botanist geïnteresseerd was in de Blankaart. De laatste artikelen, onderzoeken en inventarisaties dateerden uit de periode van Massart. Van voor de eerste Wereldoorlog dus.

Caenepeel zorgde ervoor dat we binnen konden op de Blankaart. De eerste keer deed ik het clandestien, gewoon door de prikkeldraad kruipen. Maar het was te gevaarlijk. De Franse jagers schoten op alles dat bewoog. Daarom lieten we ons in den beginne begeleiden door Decap. We gingen de Blankaart binnen langs de kant van de Vijfhuizen, daar waar Decap woonde. Die eerste kennismaking met de Blankaart was voor ons een enorme revelatie. Indrukwekkend. De vijver, het moeras was van op de Iepersteenweg niet te zien. Het was een verborgen parel, een natuurwonder, mooi weggestopt. Je moest er werkelijk letterlijk binnendringen, door de struiken, door het moeras. Wat we zagen was ongelooflijk. Zo'n ongerepte natuur, zo'n plantenrijkdom, dat kenden we niet. Nog niet. De vijver was in die tijd voor veel geld verhuurd aan Franse jagers en werd daarom heel steng bewaakt. Decap wou geen gezever, we moesten hem volgen om problemen met de jagers te vermijden.

Veearts Ceanepeel had goede contacten met de Ieperse beenhouwersfamilie Moncarey. Eén van zijn zonen was een enorme vogelkenner. Ik kende toen weinig van vogels, maar wel alles over planten. Moncarey vergezelde mij regelmatig bij mijn Blankaarttochten. Voor mij was dit een enorme verrijking. Ik werd ingewijd in de vogelrijkdom van de Blankaart.

André Decap heeft mij in contact gebracht met Paul Kempynck, student Rechten aan de KU Leuven. Hij was overtuigd van het idee, dat door de Franse politicoloog-filosoof Philippe Saint Marc beschreven is in "La socialisation de la nature". Paul wist maar al te goed dat zij die iets van de natuur kennen er al van genoten. Het kwam er voor hem op aan om ook anderen ervan te laten genieten. Paul introduceerde mij bij zijn moeder. En zo is dit natuurverhaal begonnen."

Dank aan Guido Vandenbroucke, conservator natuurgebied de Blankaart en voorzitter De Bron vzw voor de info en foto's.

Enkele voorbeelden:

  • Jullie organiseren of bezoeken een rommelmarkt, een tentoonstelling, ...
  • Jullie voeren een protestactie voor meer fietspaden in uw gemeente
  • Jullie bedrijf hield een opendeurdag
  • Jullie vereniging organiseert een groot evenement
  • Je grootmoeder wordt 100 jaar
  • Je huwt
  • Je ouders vieren hun huwelijksjubileum
  • Julle krijgen een kindje of een tweeling
  • ...

Foto's en een korte begeleidende tekst kun je steeds doorsturen naar info@westhoek.be

Technische vereisten:

  • foto's: apart doorsturen in gif- of jpg-formaat (max. 400 pixels breed)
  • tekst : in je mailbericht of een Word-document

Foto's en teksten die niet voldoen aan deze voorwaarden zullen systematisch geweigerd worden.