Je was erbij > Overzicht

Irénée en Bart Duriez mikken op duizenden bezoekers - Ichtegem - 22/06/2007

Irénée Duriez, werd geboren op 14 mei 1950 in een gezin met drie kinderen. Hij is de zoon van Godelieve Becue en de beroemde Marcel Duriez (zaliger) die zijn bekendheid verwierf als Marcelleke, de vriend van de jeugd. Irénée Duriez verwierf in binnen- en buitenland grote faam met zijn enorme bronzen beelden waarin hij het vrouwelijk schoon naar voor brengt. Vanaf 1 juli tot 31 augustus stelt hij tentoon in zijn atelier gelegen in de Oude Melkerij, Keibergstraat 6 in Ichtegem tussen de driehoek Diksmuide, Torhout en Oostende. Dit jaar is de tentoonstelling gecombineerd met een fototentoonstelling van zijn zoon Bart Duriez. Dit jaar willen ze de kaap van 3000 bezoekers van vorig jaar ruimschoots overschrijden…

Werd je van thuis uit gestimuleerd om kunstenaar te worden?

Irénée:“Ik moest van mijn vader timmerman worden. Dat was de weg die men voor mij had voorbestemd. Ik volgde tot mijn 14 jaar houtbewerking aan het toenmalige RMS (nu KTA). Op mijn 14 jaar ben ik dan effectief gestart in de schrijnwerkerij van mijn vader. Ik had hiertoe geen vrije keuze. Ik moest dit beroep doen. Een jaar daarvoor had ik al mijn eerste stappen gezet in de houtsnijkunst. Dit met de bedoeling om later beeldhouwer te worden. Mijn eerste beeld was het hoofd van de bekende componist Ludwig von Beethoven. Het is een stuk dat ik tot op de dag van vandaag heb bewaard om mijn eerste stappen in de kunst te herdenken. In het begin moest ik van mijn vader zes dagen werken per week. Ik gebruikte de zondag en ’s avonds na mijn uren om te boetseren en te kappen in hout. Voor de tentoonstelling is er in de kelderverdieping een retrospectieve met het werk van 1964 tot 2000. Daar staan dus een 80-tal beelden, een 50-tal tekeningen, foto’s en diverse educatieve infopanelen.”

Wie heeft jou gestimuleerd om verder te doen in de kunst?

Irénée:“In 1967 leerde ik Yves Rhayé en zijn vrouw Viviane kennen. Yves Rhayé is een 10-tal jaar geleden overleden. Deze man en zijn vrouw hebben in mijn leven als kunstenaar een grote rol gespeeld. Ze hebben mij in mijn jeugdjaren gestimuleerd. Dit in een periode waarin ik geen steun kreeg van mijn ouders. Ze lieten me ook twee jaar privé lessen volgen. Ik heb dankzij hen leren boetseren in terracotta. Daar leerde ik ook tekenen. In dezelfde periode ging ik twee avonden per week naar de academie. Aangezien ik niet over vervoermiddelen beschikte, reed ik met de fiets naar Brugge, zowel in de winter als in de zomer. Ik werkte toen bij mijn vader met een leercontract. In diezelfde periode leerde ik het echtpaar Livia Canestraro en Stefaan Depuydt kennen. Deze wonen nu in Monaco en zijn onder andere bekend geworden van de beeldengroep op ’t Zand in Brugge. Van deze mensen heb ik veel raad en steun gekregen. Ze leerden me beter in steen kappen. Omwille van het feit dat ik zo vaak raad kreeg van andere kunstenaars o.a. van Hubert Minnebo, ben ik nu hetzelfde pad aan het bewandelen. Ik help nu ook vrij veel kunstenaars in het verwerven van vakkennis.”

Wanneer ben je begonnen met beeldhouwen in steen?

Irénée:“In de jaren ’68 en ’69 ben ik gestart. Ik werkte toen nog zonder model. Het betrof het kappen uit witsteen, arduin en carraramarmer. Ik maakte toen embryonale vormen. Daarnaast maakte ik ook al vrouwelijke naakten, maar dan wel zonder model, gebaseerd op foto’s. Dit was voor mij de beginnende leerschool om de anatomie te leren kennen.”

Wanneer ben je dan gestart met de eerste naaktmodellen?

Irénée:“Het is reeds begonnen in de academie. Mijn vader wilde mij altijd maar in een andere richting duwen. Het was zijn overtuiging dat je met beeldhouwen helemaal niks kan verdienen. In 1972 leerde ik mijn vrouw Magda kennen en 5 maanden later waren we al getrouwd. Mijn vrouw stimuleerde mij om beroepsbeeldhouwer te worden. Ik verminderde mijn uren in de schrijnwerkerij en in 1985 heb ik dan de knoop doorgehakt. Mijn vrouw Magda was mijn eerste model. Tijdens haar zwangerschap poseerde ze voor enkele levensgrote naaktbeelden. Ze heeft toen ook jaren gefunctioneerd als model voor mijn tekeningen. We tekenden in die periode toen nog met verschillende kunstenaars. Mijn vrouw liet mij echter weten dat ze dat naakt poseren niet zo graag deed. Na een tijdje
kwamen zo de eerste naaktmodellen bij mij.”

Wat betekent een vrouw voor jou?

Irénée:“Een vrouw is en blijft voor mij altijd een enorm groot mysterie. Ik ben geboeid door hun ideeën en hun levensverhalen, maar ook vooral door hun ronde vormen, hun spieren en houdingen die ze kunnen aannemen. De houdingen en hun lichaamstaal stralen verschillende ideeën of gevoelens uit zoals ingetogenheid, rust, sensualiteit en erotiek.”

Aan welke criteria moet een vrouw voldoen om bij jou model te zijn?

Irénée:“Om te tekenen, kunnen ze komen vanaf 16 jaar tot 60 jaar.Voor een dergelijk werk teken ik één kant. Hiervoor zoek ik de mooiste compositie. Met één vrouw kan ik echter wel honderden tekeningen maken. Voor de beelden in brons is er echter wel een zeer zware selectie. De proporties moeten goed zitten. Vrouwen met te korte benen, komen bijvoorbeeld al niet in aanmerking. Ik zoek een volledige harmonie van het lichaam die schoonheid en beweeglijkheid uitstraalt. Als ze zeer beweeglijk zijn, zijn hun houdingen ook mooier. Hoe soepeler de gewrichten, hoe meer het bronzen beeld kan slagen en ik extra uitstraling kan meegeven.”

Als je daar staat als man, is dat niet moeilijk om je met al dat vrouwelijk schoon in de buurt, te beheersen?

Irénée:“Als je heel jong bent en je bent niet gewoon om daar mee om te gaan, is dat moeilijk. Het is moeilijk om te weerstaan aan de seksuele prikkels die ontstaan en je beheersing te behouden. Door het feit dat je je zodanig moet concentreren om iets te creëren, gaan die prikkels na verloop van tijd, vanzelf weg. De prikkels verdwijnen. Je moet weten dat ik dit nu al 30 jaar doe. In 1 minuut heb je de vrouw volledig gezien. Ze heeft niks te verbergen, want ze heeft helemaal niks aan. Je ziet ze wel naakt, maar je kan ze niet bezitten. Door de fantasie kan ik wel de sensualiteit overbrengen. De aanraking is echter voor mij ook belangrijk.”

Rust er geen taboe op de aanraking van die modellen?

Irénée:“Neen. Zeker niet van de meisjes, maar weliswaar wel van de mensen. Het wordt duidelijk afgesproken dat het niet over seks gaat, maar over modellenwerk. Veel mensen spreken mij hierover aan. Dit zijn voornamelijk mannen met een veel te grote fantasie. Ik zeg het u:”Veel van deze mannen, kunnen dag met een naakte vrouw alleen zijn zonder dat ze tot actie overgaan. Ik kan me wel beheersen en doe dat trouwens elke dag. Die mensen die denken alles van mij te weten, zijn geen mensen die creëren, maar eerder fantaseren. Dat is een hemelsbreed verschil. Ik heb modellen die reeds 10 jaar regelmatig komen. Na een tijdje heb je wel een vertrouwensband met die meisjes. Ze vertellen ook meer aan mij dan aan een ander. Voor een beeld moet een model al gauw zes dagen poseren. In die zes dagen leer je iemand echt kennen. Als je van hen één à twee beelden per jaar maakt, ben je al hun huispsycholoog. Ik weet veel meer dan de dokter of de priester. Als het bijvoorbeeld niet goed gaat in de relatie, zal ik dat weten. Zelfs als ze een beetje depressief zijn of zelfmoordgedachten hebben, vertellen ze dat aan mij. Ik heb al van alles meegemaakt.”

En hoe ga je daar mee om?

Irénée:“Ik leef daarin mee. Als iemand zwaar in de knoei zit, volg ik dat wel op. Precies omdat je toch niemand wil verliezen door zelfmoord. Het gebeurt vaak dat de modellen komen poseren in een periode dat ze psychologisch zwak staan. Het is al heel vaak gebeurd dat het poseren helpt om hun verloren zelfvertrouwen terug op te krikken. Ik zorg voor een goede sfeer. Ik teken immers met een muziekje.”

Wat zegt je vrouw daarvan?

Irénée:“Het gebeurt dat ze vraagt wanneer heb je tijd voor mij?” (Nota van de redactie: vanuit de living zegt zijn echtgenote (Magda Van Hoeyland) het volgende:”Soms zeg ik tegen hem:”Ik ga eens bellen naar jou om een uur met je aan de telefoon te hangen om zo het een en het ander met je te bespreken. Als de modellen naar hem bellen, heeft hij altijd veel tijd om naar hen te luisteren.””) Irénée:”Het gebeurt inderdaad dat ik soms een beetje meegesleurd wordt met de persoonlijke problemen. Ik zie mijn modellen als volbloed mensen en echte vrouwen. Ik werk niet met een stoel, hé. Soms gebeurt het dat een model van om en bij de 28 à 30 jaar een kinderwens heeft. Door het feit dat ze jarenlang de pil heeft genomen is het lichaam immers volledig ontregeld. Ik zeg dan: “De mens wikt en god beschikt. Ze verstaan dat niet en zeggen:”Wat heeft god daar nu in godsnaam mee te maken?” Dan vertaal ik dat naar onze moderne tijden. God mag immers niet meer uitgesproken worden. Dan zeg ik:”de mens wikt en de natuur beschikt.”

Wat is je levensdroom?

Irénée:“Ik zou nog graag 25 jaar in goede gezondheid willen werken.... Met dit proefproject wil ik mij voorbereiden op het maken van een stichting van openbaar nut. Een stichting zoals die van George Grard en Paul Delvaux. Dit jaar is een feite een proefproject om te zien hoe dit zou kunnen uitdraaien. Het is de bedoeling om met deze stichting mijn werk samen te houden, te beheren en te promoten. Zo wil ik in de toekomst ook andere kunstenaars laten exposeren.”

Meer info

Open Atelier en Beeldentuin Irenée Duriez
Keibergstraat 6
Ichtegem

Open op maandag, donderdag, vrijdag, zaterdag en zondag tussen 14u en 18u. Gesloten op dinsdag en woensdag.
De kunstenaar is telkens aanwezig op zaterdag.

Voor meer info: http://ireneeduriez.be

Tekst en foto’s: Andy Vermaut

Ook jouw informatie is hier welkom, zolang het maar betrekking heeft op (een aspect van) de Westhoek.

Enkele voorbeelden:

  • Jullie organiseren of bezoeken een rommelmarkt, een tentoonstelling, ...
  • Jullie voeren een protestactie voor meer fietspaden in uw gemeente
  • Jullie bedrijf hield een opendeurdag
  • Jullie vereniging organiseert een groot evenement
  • Je grootmoeder wordt 100 jaar
  • Je huwt
  • Je ouders vieren hun huwelijksjubileum
  • Julle krijgen een kindje of een tweeling
  • ...

Foto's en een korte begeleidende tekst kun je steeds doorsturen naar info@westhoek.be

Technische vereisten:

  • foto's: apart doorsturen in gif- of jpg-formaat (max. 400 pixels breed)
  • tekst : in je mailbericht of een Word-document

Foto's en teksten die niet voldoen aan deze voorwaarden zullen systematisch geweigerd worden.