Je was erbij > Overzicht

Yves Leterme te gast bij Gezinsbond - Koekelare - 22/01/2005

Naar aanleiding van een viering van de Gezinsbond Koekelare, kwam Yves Leterme in de Koekelaarse zaal Zuudhove speechen over tal van gezinswaarden. Zijn speech vindt u onderaan deze pagina.

Daarna werd in het Sint-Martinusinstituut een receptie aangeboden met tal van personaliteiten uit de Gezinsbond van West-Vlaanderen.

Alweer naar een nieuwe afspraak.

Toespraak van minister-president Yves Leterme op de nieuwjaarsontmoeting van de Gezinsbond West-Vlaanderen op zaterdag 22 januari 2005 in Koekelare.

Misschien is het gezin zo vanzelfsprekend, dat een samenleving-in-evolutie dreigt te vergeten hoe belangrijk het gezin is. Wij zijn allemaal ergens opgegroeid. Wij allen zijn ‘producten’ van een gezin. Ons doen en denken zijn het resultaat van een opvoeding. Die startte in het gezin en liep uit in de stichting van een eigen gezin.

Het gezin is wellicht de oudste instelling ter wereld, hoezeer een gezin vandaag verschilt van dat van tweehonderd jaar geleden. Het gezin kan vele vormen aannemen, maar het blijft de natuurlijke thuis met nestwarmte, de vanzelfsprekende omkadering waarin mensen liefhebben en kinderen opgroeien.

Helaas ziet een samenleving het belang van het gezin vaak pas, als er iets gebeurt: de tsunami in Zuid-Oost-Azië drukte ons onder meer op het drama en het trauma van kinderen zonder ouders, en van ouders zonder kinderen.

Geconfronteerd met uit elkaar gerukte gezinnen, beseffen we wat een geluk een goed gezin is, wat een ongeluk het te verliezen.

Het gezin verdient dus de aandacht en de steun van de politiek. Het is de bakermat van de burger. Een samenleving is niet de optelling van individuen, maar bestaat uit mensen in verbondenheid, allereerst deze van de liefdesbond.

Het gezin is de plek waar mensen zichzelf ten volle mogen zijn, zichzelf móeten kunnen zijn. Het gezin is dus ook de plek waar mensen mogen falen, de werkvloer waar door vallen en opstaan liefde wordt geleefd en geleerd. Het gezin is de bond waarin min –van ‘minne’– sterker is dan onmin, waar min –in de zin van liefde- een plus is voor het leven. Zonder liefde vaart niemand wel. Het gezin hoort de plek te zijn waar kinderen liefde krijgen en liefde leren.

Het eerste recht van het kind is het recht op opvoeding. Opvoeding is het eerste kinderrecht. Opvoeding is dus de eerste ouderplicht. Maar ook daarbij hebben mensen het recht op zoeken en tasten, met kans tot falen af en toe. De Vlaamse regering gelooft in de kracht van de opvoeding en in de verantwoordelijkheid van ouders voor het welzijn van hun kinderen. In het besef evenwel dat de perfecte politicus niet bestaat en de perfecte ouder ook niet bestaat en ook nooit zal bestaan.

Opvoeden is geen wetenschap en kan dus niet met een handboek in de hand. Opvoeden is een praktijkschool waarin de ervaringsdeskundigen minstens even belangrijk zijn als de professionele pedagogen. Ouders en gezin zijn ook maar één opvoedende instantie tussen de vele ‘opvoeders’ waarin kinderen opgroeien: gezin, school, jeugdbeweging, leeftijdsgenoten, media, reclame, uitgaansleven …

Een gezin is geen eiland, het staat te midden van het landschap en ontkomt dus niet aan de druk van de samenleving. Zorgen voor het welzijn van de gezinsleden en het gezin betekent ook voor de Vlaamse regering dat ze rekening houdt met die brede stroom van beïnvloeding.

Om een gezin te stichten hoef je geen ingangsexamen te doen. En dat is maar best ook. Een overheid heeft niet het recht om te oordelen over kennis en kunde van mensen om gebruik te maken van hun mensenrecht om een gezin te stichten. Maar de overheid moet beseffen dat heel wat mensen vragen hebben, het niet meer weten, onzeker zijn, precies omdat ze onder druk van buiten denken dat ze perfect moeten zijn als ouders. Het is de taak van de overheid om die opvoedingsonzekerheid bespreekbaar te maken en tegemoet te treden met preventieve gezinsondersteuning. Elk gezin moet de ondersteuning kunnen krijgen die het nodig heeft.

Dat is de basis van de gezinspolitiek van de Vlaamse regering: investeren in een volwaardig en complementair aanbod van onthaal en informatie. Ouders en kinderen moeten in hun omgeving gemakkelijk en op tijd terechtkunnen voor ondersteuning. Als de draaglast voor het gezin te groot wordt en de draagkracht van het gezin net niet groot genoeg meer is, moeten ouders en kinderen een dienstverleningsaanbod in de dichte nabijheid kunnen vinden, lokaal ingebed. Daarom wil de Vlaamse regering het aanbod terzake, waar nodig, versterken.

Doe je geen ingangsexamen om vader en moeder te mogen worden, je bent ook nooit afgestudeerd. Na de school van het ouderschap volgt de school van het grootouderschap. Bovendien zijn ouders, kinderen en kleinkinderen steeds meer partners in opvoeden. Ouders leren aan hun kinderen, kleinkinderen leren van hun grootouders wat hun ouders niet meer durven of kunnen doorgeven, grootouders worden bij de tijd gebracht door hun kleinkinderen.

Het gezin is de plek waar kinderen leren samen-leven. Het gezin is dé oefenschool voor de samenleving, dé levensschool van waarden en normen. De sociale en ethische kwaliteit hangt af van de kwaliteit van het gezinsleven. Het gezin is de cel van de samenleving, al mag je dat van sommigen niet meer zeggen.

en cel wordt pas leven, als hij zich deelt. Ook een gezin mag zich niet afsluiten van de buitenwereld. Gezinnen moeten in buurt, dorp en stad elkaars leven delen. Vandaar het belang van een vrijwilligersbeweging als de Gezinsbond, waarin mensen vragen en antwoorden uitwisselen en zich belangeloos inzetten. Opvoeden kan immers lastig zijn. In de Gezinsbond vinden ouders steun bij elkaar. Als kern van de samenleving staat het gezin immers in het oog van de culturele en maatschappelijke stormen. De Gezinsbond is de organisatie waarin ouders kunnen opkomen voor de belangen van het gezin. Want op zijn eentje is het individuele gezin, net als de individuele burger, zwak en broos. De rol van het middenveld is ook hier niet te onderschatten.

De geschiedenis van de Gezinsbond, vroeger Bond van Grote en van Jonge Gezinnen geheten en nog vroeger Bond der Kroostrijke Gezinnen,toont het belang van een gezinsbeweging met driehonderdduizend aangesloten gezinnen en meer dan tienduizend kaderleden-vrijwilligers. De Gezinsbond mag vele politieke en maatschappelijke verworvenheden voor het gezin op zijn palmares schrijven. Ze zouden er zonder de druk van dat georganiseerde middenveld misschien nooit zijn gekomen: het kindergeld, de reductiekaart, de belastingsvermindering, het studiefonds, het woningfonds, het wezengeld, huwelijksleningen, kinderoppas. Om er maar enkele te noemen.

Uit een onderzoek van het Centrum voor Bevolkings- en Gezinsstudies blijkt dat de meerderheid van de Vlamingen het belangrijk vinden dat de overheid ervoor zorgt dat ouders een job kunnen combineren met het hebben van kinderen. Er moet dus meer ruimte gecreëerd worden voor de zorgfunctie van het gezin, voor gezinshulp en voor kinderopvang.

Wachttijden in de gezinszorg zijn geen uitzondering, het gezin staat met zijn vraag naar ondersteuning vaker dan gewenst in de kou. De Vlaamse regering wil dan ook binnen de budgettaire ruimte een groeipad aanleggen voor de diensten van gezinszorg dat overeenkomt met de demografische evolutie.

Wat kinderopvang betreft zal de Vlaamse regering in het kader van de Barcelonanorm vijfduizend bijkomende plaatsen realiseren. Het aanbod van buitenschoolse opvang wordt zowel kwalitatief als kwantitatief uitgebreid. Occasionele en flexibele opvang moet meer gestructureerd worden. Ook dat zal worden aangepakt als antwoord op specifieke noden en met dienstencheques als eventueel instrument. De regelgeving van de kinderopvang in zijn verschillende vormen moet meer worden gestroomlijnd tot een samenhangend geheel, zodat het aanbod beantwoordt aan de ware behoeften, gebruiksvriendelijk is en betaalbaar blijft. De aanpak van de kinderopvang krijgt van ons het parool mee: ‘Wat goed is voor de ouders, moet beter zijn voor het kind’.

De gezinspolitiek van de Vlaamse regering vertrekt van de stelling: we kiezen voor een ondersteuning van hen die verantwoordelijkheid dragen voor anderen. We erkennen en ondersteunen dus eveneens het sociaal-culturele werk als een belangrijke aanbieder van opvoedings- en gezinsondersteuning.

Geen goede samenleving zonder stevige gezinsband en zonder goede Gezinsbond. De tijden zijn misschien veranderd, maar het gezin is er nog steeds en moet dat ook meer dan ooit.

Want liefde is gelukkig van alle tijden.

Info en foto's: Andy Vermaut.

Ook jouw informatie is hier welkom, zolang het maar betrekking heeft op (een aspect van) de Westhoek.

Enkele voorbeelden:

  • Jullie organiseren of bezoeken een rommelmarkt, een tentoonstelling, ...
  • Jullie voeren een protestactie voor meer fietspaden in uw gemeente
  • Jullie bedrijf hield een opendeurdag
  • Jullie vereniging organiseert een groot evenement
  • Je grootmoeder wordt 100 jaar
  • Je huwt
  • Je ouders vieren hun huwelijksjubileum
  • Julle krijgen een kindje of een tweeling
  • ...

Foto's en een korte begeleidende tekst kun je steeds doorsturen naar info@westhoek.be

Technische vereisten:

  • foto's: apart doorsturen in gif- of jpg-formaat (max. 400 pixels breed)
  • tekst : in je mailbericht of een Word-document

Foto's en teksten die niet voldoen aan deze voorwaarden zullen systematisch geweigerd worden.