Je was erbij > Overzicht

Op de Fiets in en om Watou - 29/07/2004

Herinner je je nog de zomer van 2003? Schitterend weer! Altijd zon! Stralend! Met uitzondering van de avonden van mijn fietstochten. 3 van de vijf keren hing er onweer in de lucht. 1 keer had Sabine zo 'n anti-reclame gemaakt voor 't mooie weer, dat geen verstandig mens er ook maar aan dacht iets te regelen voor 's avonds. Grauwe dag met voorbij jagende wolken en kletterende regenvlagen. Maar tegen de avond trok het op. Kwam de zon uit. Het werd de zachtste nacht van heel de vakantie. Alleen... er kwam geen kat fietsen... Dit jaar al 3 van de 5 avonden vast zonnig weer. En hoe je 't ook draait of keert: 't is altijd aangenamer fietsen in deftig weer. Zo dom zijn tweewielers nu ook weer niet!

We waren weer met zeven. Net zoals de vorige keer. Weliswaar allemaal andere mensen en ook een andere tocht. De eerste uitleg werd gegeven aan ons huis zelf, m.n. B&B Cortewyle. Dit huis moet gebouwd geweest zijn voor 1897. Getuige daarvan oude krantenknipsels die we op de muur vonden tijdens de verbouwingen. En die rapporteren over de graanprijzen in de negentiger jaren van de 19de eeuw. Uit de krant Petit Lille. Voor dit huis het onze werd, en voor het een B&B werd, was het slachterij en slagerij. De gevel bezat toen zo 'n houtewerk zoals dat twee huizen hiervandaan en boven de deur hing een stierenkop zoals je er nu nog 1 kunt vinden in de G. Gezellestraat in Poperinge.

Het had geen naam, in die tijd. Er woonde toen gewoon Coz Vermeersch in. Toen we de plannen voor onze Kamer en Ontbijt definitief gemaakt hadden, moesten we ook nog op zoek naar een naam. In de 'Geschiedenis van Watou' door L.A. Rubbrecht (1909), ontdekte ik dat ene Maria van Cortewyle de echtgenote was van de eerste graaf van Watou (18 juni 1629, Karel van Ydeghem). Gezien mijn vrouw de uitbaatster van onze Heerlijkheid is, gezien Maria van Cortewyle van Watou was, van de heerlijkheid/boerderij met nu de naam Korte Wilde, en gezien er met het woord Cortewyle (aangenaam tijdverdrijf) goed te spelen valt omtrent kortverblijf, was de keuze gauw gemaakt.

En nu, op de fiets. Of 't is donker voor we rond zijn.

Op een 'drafje' fietsen we richting Gravendreef, waar de aandacht toegespitst wordt op een rij geknotte bomen: essen, eiken, populier en wilg. Alles werd hier geknot indertijd. 't Voordeel: een geknotte boom leeft langer en het knothout is voor vele dingen bruikbaar. Of beter: was. Want nu zijn knotbomen veelal tere monumenten die getuigen van een tijd van voor de doe-het-zelf zaak.

Wat verder merken we een mooie linde op. Een linde is vrouwelijk, de symboolboom van de godin Freya, die gekerstend werd tot Maria. In de lente bloeit speenkruid aan de voet van deze boom. Nu oa de avondkoekoeksbloem.

We rijden verder. De wegbermen, die in princiepe pas na 15 juni en na 15 augustus gemaaid mogen worden, mét weghalen van het maaisel, staan er nog een beetje verweesd bij. Vooral de berenklauw valt erin op.

We rijden tussen de akkers. Horen boerenzwaluwen kierewieten en rijden door wel 100m. bos: het Couthofbos, eigendom van de familie d'Udekem d'Acoz.

Een beetje verder, rechts verschijnt de galg. Dat daar ooit mensen aan bengelden, klopt niet. Het was niet meer dan een punt dat het zicht moest vangen vanuit het kasteel. Een fantasietje uit de Engelse romantische tuinarchitectuur.
Toch kan het er 's nachts, 's winters wel bijzonder uitzien.

We draaien het fietspad op dat 2 jaar terug aangelegd werd naast, wat door sommigen beweerd wordt, de oudste bestraatte weg van West-Vlaanderen (na de Romeinse heirwegen): de weg Popering - Proven - Roesbrugge -...- Duinkerke. Lodewijk XIV liet die aanleggen om, tijdens zijn oorlogen tegen de Oostenrijkers, gemakkelijk zijn troepen te kunnen verplaatsen.

Richting Popering, de Gapaardstraat in. Een fikse beklimming. Maar zo 'n kuitenbijterke doet wel goed. Rechts in de verte zien we 'Oukerke' liggen en Watou.en heel veel Frankrijk: 't is verwonderlijk hoe schuin de Franse grens eigenlijk wel loopt...', merkt iemand op.

We fietsen voorbij mooie vergeten beekvalleien. Klein en vergeten omdat ze veelal ingezaaid zijn met vruchten en omdat af en toe het beekje helemaal ontbreekt: ingegraven in grote buizen?

Aan de vierslag Helleketelweg/Wulhullestraat en een doodlopend naamloos steegje stappen we af, op zoek naar wat ik weet het werkelijke, geografisch hoogste punt van Poperinge te zijn: een betonnen sokkel, door de Duitsers achtergelaten aan de rand van het brokkelige weggetje. De witlof groeit gestaag. De maïs staat manshoog. De zon zakt in 't Westen, waar we de zee weten. Is 't goed fietsen op een buitense avond.

De laatste kilometers worden aangevat. Links van ons bevindt zich het Helleketelbos. Men vertelde vroeger dat hier ooit een niet-Christelijke soldaat van Napoleon stierf in schermutselingen. Hij werd ter plaatse begraven, met zijn paard, midden de paardendreef. En telkens op de vooravond van een vreselijke ramp komt hij, sabelzwaaiend, met vuurrode mantel en in een vuurwerk van honderden bradende kruisen op zijn paard boven het bos uit gereden. De laatste keer was op de vooravond van de 1ste wereldoorlog.
Men zegt...

Vlug nog even de nacht begroeten op de Fazantheuvel en dan... een bruine kroeg opzoeken in Watou.

Afspraak voor een laatste tocht op 26 augustus?

Groeten, Wim Parmentier

Meer info op de website van B&B Cortewyle

Ook jouw informatie is hier welkom, zolang het maar betrekking heeft op (een aspect van) de Westhoek.

Enkele voorbeelden:

  • Jullie voeren een protestactie voor meer fietspaden in uw gemeente
  • Jullie bedrijf hield een opendeurdag
  • Jullie vereniging organiseert een groot evenement
  • Je grootmoeder wordt 100 jaar
  • Je huwt
  • Je ouders vieren hun huwelijksjubileum
  • Julle krijgen een kindje of een tweeling
  • ...

Foto's en een korte begeleidende tekst kun je steeds doorsturen naar info@westhoek.be

Technische vereisten:

  • foto's: apart doorsturen in gif- of jpg-formaat (max. 400 pixels breed)
  • tekst : in je mailbericht of een Word-document

Foto's en teksten die niet voldoen aan deze voorwaarden zullen systematisch geweigerd worden.