Je was erbij > Overzicht

Op de Fiets in en om Watou - 15/07/2004

Met een achttal deelnemers waren we om op de fiets in en om Watou te toeren. Een koppel uit Roeselare, een authentieke Gentenaar, een koppel Pajottenlanders en zowaar twee mensen uit Groot-Poperinge - waaronder 1 op ligfiets - en onze gids Wim.

Op het marktplein van Watou kwam de eerste wereldoorlog aan bod. Of juister gezegd: de relatieve afwezigheid ervan in Watou, want Watou lag toen op redelijk veilige afstand van de frontlinie.

Toen de gids hierover uitgebabbeld was, tapten we onszelf in tegenwind richting Frankrijk. Op zoek naar het einde van België. Het cetrum van Watou ligt iets meer dan 1 km van de staatsgrens. We werden attent gemaakt op de mooie, natuurlijke meandering van de Heidebeek, een zijbeek van de IJzer. Jammer dat er hier geen wandelpad langs aangelegd wordt. Valt er niets overeen te komen met de Fransen?

Maar stil. Temidden zijn betoog valt onze gids-ter-fiets stil. Hij draait zijn hoofd wat. Houdt het een beetje schuin. Knijpt zijn oogen tot fijne denkspleetjes en... 'Jawel, luister, de geelgors...'

En dan volgt een hele uitleg over het voorkomen van dat beestje. Zoiets in de trant van:
De geelgors is een zaadetende vogel ongeveer ter grootte van de mus, maar geel als een bruin-gele kanarie. Hij komt in onze provincie opvallend en alleen voor in de nabije omgeving van de grens met Frankrijk. Eigenlijk zijn het allemaal Franse vogeltjes. Maar er zijn er een beetje teveel voor Frankrijk en daarom komen ze nog net de grens over om hier te broeden. Maar veel verder dan een drietal kilometer in ons land, komen ze niet.
Zo 'n zang-kampioen als de volière-kanarie is hij niet. Je kunt meneer 's zomers gemakkelijk horen en zien zingen op de top van een struik, de nok van een boorderij, bovenop een elektriciteitspaal. Hij houdt zich het liefste op in een weidelandschap met haagjes, struiken, losstaande bomen.
Op vandaag worden speciaal akkertjes ingezaaid met gerst. Ze zullen niet gemaaid worden en het graan zal dienen voor vogeltjes die willen overwinteren.

't Is de parel aan de Schreve
't Is de schat van de Westoek
Van de houtkanten en dreven
Van de sfeer die je hier zoekt

't Is het toppunt van de struiken
't Is het neusje van de zang
Hier op onze boerenbuiten
Ver van moeten, ver van dwang
Geel, fragiel op 't buigzaam hout
Met een Toots van zanglijster
Klinkt als 't Engels 'broodje kaas'

't Pareltje, gevat in goud
Met een air van China-keizer:
'Op mijn struik ben ik de baas'

is getekend: De Geelgors

We rijden in Frankrijk. Niet dat dit erg is. De slechte staat van de weg toont wel aan dat we hier met een gemene weg te maken hebben. Hij is niet van Frankrijk en niet van België. Hij is van beide. Maar niemand zorgt er echt voor.

Maar wat liggen die twee bergen daar zo plompverloren te doen, daar midden een vlak landschap? Hoe komen die daar? Wat is dat? Cassel? Ah ja, op die afgeplatte berg zie ik nu ook een kerk en wat huizen.

Aan onze rechterhand passeren we een mooie haag die uit veel verschillende soorten planten, struiken en zelfs bomen bestaan. En wat verder ligt een bos: het Bois de Beauvoorde. Naar Wim vertelde zou er een historisch verband bestaan met het Beauvoorde van Wulveringhem en Vinkem op Veurns grondgebied. 't Zou iets te maken gehad hebben met huwelijken en huwelijkspolitiek. Maar vraag mij niet precies wat en hoe...

Na een tijdje horen we nog 2 geelgorzen, waarvan we er 1 zien. Zittend op de de nok van een leegstaande boerderij.

We rijden België weer binnen. We volgen de Apolloniadreef - bijten op onze tanden bij het voorbijrijden van al die uitnodigende drankgelegenheden - en komen aan op de Fazantheuvel.

Deze heuvel is officieel - of toeristisch beweert de gids - het hoogste punt van Poperinge: 62 m. boven de zeespiegel. Er staat een paal met die mededeling, een interessante oriëntatietafel, een fietsenrek en goed volk: wij namelijk.

Het zicht is in 1 woord overweldigend. Gids Wim vertelt dat hij hier tijdens de herfst van 2003 dagen naar de lucht heeft zitten turen, op zoek naar voorbijvliegende trekvogels: vinken, ganzen, buizerden enz. Een trektelpost, noemt hij dat. Voor dit jaar vreest hij een beetje omdat hoog groeiende maïs het zicht dreigt weg te nemen. Een sfeerbeeld van 2003 kan je vinden op het internet. Wim zou de url in dit verslag zetten. http://www.vzwlagare.be/vwgforum/topic.asp?TOPIC_ID=738&whichpage=7 (bij deze gebeurd)

We staan dus nog altijd op de Fazantheuvel - die ook in de Hoppelandroute begrepen zit. Nu is de maïs nog niet volgroeid en we kunnen gemakkelijk Frankrijk zien. En wat we daar zien, is naderend onweer. Zo lijkt het toch. 't Zou niet onverstandig zijn om stilletjesaan terug af te zakken naar Watou, waar we gestart zijn. 't Is ten andere al bijna 21u.30

Gelukkig droog en als volleerde wielertoeristen komen we terug aan op het marktplein. Nu ja, volleerd. De obligate wielertoeristen-Trappist zal voor een andere keer zijn. 't Is al een beetje laat aan het worden en sommige deelnemers moeten nog een heel eind naar huis.

Verslagje van een tevreden deelnemer

Volgende afspraken: 29 juli, 12 en 26 augustus.

Meer info op de website van B&B Cortewyle

Ook jouw informatie is hier welkom, zolang het maar betrekking heeft op (een aspect van) de Westhoek.

Enkele voorbeelden:

  • Jullie voeren een protestactie voor meer fietspaden in uw gemeente
  • Jullie bedrijf hield een opendeurdag
  • Jullie vereniging organiseert een groot evenement
  • Je grootmoeder wordt 100 jaar
  • Je huwt
  • Je ouders vieren hun huwelijksjubileum
  • Julle krijgen een kindje of een tweeling
  • ...

Foto's en een korte begeleidende tekst kun je steeds doorsturen naar info@westhoek.be

Technische vereisten:

  • foto's: apart doorsturen in gif- of jpg-formaat (max. 400 pixels breed)
  • tekst : in je mailbericht of een Word-document

Foto's en teksten die niet voldoen aan deze voorwaarden zullen systematisch geweigerd worden.